Droga, przez jaką musi przejść konsument- dłużnik, aby sąd uznał jego upadłość nie jest zbytnio skomplikowana. Jednak trzeba pamiętać, że nie każdy zadłużony może zostać uwolniony od swoich finansowych zobowiązań. Nawet jeśli sąd uzna, że taki człowiek ma prawo ogłosić swoją upadłość, nie oznacza to całkowitej wolności od długów – tylko spore zobowiązania.
Procedura dojścia do upadku:
1. Wniosek o upadłość konsumencką może złożyć osoba zadłużona, która niczemu nie zawiniła i nie ze swojej winy straciła środki utrzymania, przez co popadła w długi. Robi to w celu uniknięcia postępowania komorniczego. Wniosek taki składany jest wraz z opłatą w wysokości 200 złotych do właściwego sądu rejonowego, w którym jest wydział gospodarczy z sekcją upadłościową.
2. Sąd wyznacza termin rozpatrzenia sprawy. Jeżeli uzna, że dłużnik spełnił wszystkie warunki wymagane ustawą ogłasza bankructwo konsumenta, o którym informuje opinię publiczną.
3. Następnie przeprowadzana jest licytacja całego majątku dłużnika. Część tej kwoty (określa ją sąd) otrzymuje dłużnik, celem pokrycia opłat za wynajem mieszkania przez jeden rok. Resztę pieniędzy otrzymują wierzyciele.
4. Sad razem z upadłym już konsumentem ustala harmonogram spłaty długu. Z założenia spłata ta nie może trwać więcej niż 5 lat.
5. Dłużnik musi spłacać swój dług zgodnie z harmonogramem. Składa roczne sprawozdania do sądu i nie może zaciągać nowych kredytów czy pożyczek.
6. Po spełnieniu wszystkich zobowiązań narzuconych przez sąd oraz upływie pięciu lat dłużnik może rozpocząć nowe konsumenckie życie wolne od długów.
Źródło:
Wł
